Zó is mijn God!

 

 

Voor velen ver weg,

voor mij zo dichtbij…

Voor velen gebónden,

de vrijheid geeft Hij!

Voor velen de straf,

voor God steeds genade.

Voor velen de dood,

eeuwig léven geeft Hij.

Voor velen ‘het lot’…

voor mij is het… God!

 

 

Want mijn God is vol liefde,

Hij is echt, Hij is zuiver.

Mijn God is mijn Vader

voor wie ik niet huiver!

Mijn God die ik liefheb

met mijn hart en mijn leven.

Mijn God die ook jóu,

zijn liefde wil geven.

‘Jij bent het van wie Ik zoveel hou’

dát is Gods roep, naar u, naar jou!

 

Hanny Laurita

 

Twee lichamen

 

 

(1 Kor. 15:44).

 

Ee mens heeft twee lichamen. Een zichtbaar, aards lichaam, dat iedereen zien kan, en een onzichtbaar geestelijk lichaam. Wanneer je het leven van God in je ontvangt doordat je in de opstanding van Jezus gelooft, dan sta je zelf ook geestelijk op en begint je geestelijk lichaam ook opnieuw.

Het opstaan is zichtbaar in de hemel. Het is te vergelijken met het lichaam van een rups dat verandert in dat van een vlinder. Dat is ook het uiteindelijke lichaam, de verschijningsvorm van de echte mens, de mens Gods. En al die opstandingslichamen, al die mensen die in Christus zijn opgestaan, vormen het lichaam van Christus, Zijn gemeente, in het Koninkrijk van de Vader. Ze zijn levend gemaakt door Zijn Woord.

Een natuurlijk lichaam wordt dus niet gezaaid bij een teraardebestelling, maar de mens in wie het woord van God gezaaid is wordt daarmee één en staat op. Wie dat gelooft is niet bang om te sterven want wanneer je je aardse lichaam dan aflegt, héb je het hemelse, onstoffelijke lichaam.

Op de berg der verheerlijking zagen een paar volgelingen van Jezus deze verschijningsvorm van Hem. Dit is dus ook realiteit voor degenen die Jezus geloven en samengegroeid zijn met Zijn opstanding.

 

(Ook gepubliceerd in Levend Geloof nr. 389).

 

Geweld of Geesteskracht?

 

 

ANTWOORD (28) – Inderdaad is het Christendom een geweldloze godsdienst, dat wil zeggen: het geweld dat we in deze wereld kennen en dat in zijn ergste vorm tot uiting komt in moord en doodslag, is niet uit God maar uit de verkeerde bron afkomstig. Denk aan de woorden van Jezus in Johannes 10 vers 10: “De dief komt niet dan om te stelen en te slachten en te verdelgen; (maar) Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed” (Joh. 10:10, vert. NBG).

Matteüs 11 vers 12, waar in de NBG-vertaling de woorden ‘geweld en geweldenaars’ worden gebruikt, wordt echter in de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) op een duidelijker wijze vertaald. Daar lezen we namelijk: “Sinds de dagen van Johannes de Doper wordt het koninkrijk van de hemel door geweld bedreigd en proberen sommigen er zelfs met geweld beslag op te leggen”.

Het geweld komt uit de verkeerde bron waarvoor we Gods heilige Geest nodig hebben om dat buiten de deur te houden. Jezus wijst er daarom bij verschillende gelegenheden op hoe belangrijk het is dat Gods Geesteskracht goed kan functioneren in en door ons leven. Denk bijvoorbeeld aan zijn bekende uitspraak toen hij ‘afscheid’ nam van deze wereld met de woorden: “Gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn…” (Hand. 1:8, vert. NBG).

 

 

 

 

 

Mijn dochterlief,

 

Ik hou van jou!

 

 

 Mijn beminde! Mijn kind,

ook vandáág wil ik je zeggen

dat Ik jou toch zo bemin!

Mijn oogappel, mijn gezalfde,

mijn dochterlief, mijn trots,

voor altijd zal Ik zijn jouw rots!

Mijn armen sla Ik om je heen

en kniel dan bij je neer.

Mijn dochterlief,

wees doordrongen van mijn liefde,

keer op keer…

 

 

Mijn beminde! Mijn kind,

ook vandáág wil ik je zeggen

dat Ik jou toch zo bemin!

Ik zie je vallen en je opstaan,

maar ook je hartsverlangen.

Loop Mij maar in mijn sporen na

en kom in mijn gedáchtegangen…

Leer Mij kennen, zie mijn wezen,

mijn kostbaar, dierbaar kind.

Weet dat Ik bij je ben,

dan heb je niets te vrezen!

 

 

Mijn beminde! Mijn kind,

onder miljoenen zie ik jou.

Mijn dochterlief, Ik hóu van jou!

Ik zal je koesteren en bewaren,

beschermen waar je gaat,

omdat ik je óptil… in mijn klimaat.

Geroepen ben je om geliefd te zijn,

met mij te leven, heilig en rein.

Mijn vreugde wil Ik delen met jou,

omdat jij in Mij bent

en Ik… van je hou!

 

 

Hanny Laurita

 

TO THE POINT (9)

 

Recente opmerkingen die ons aan kunnen spreken

 

Dichter bij het einddoel

“Wie het leven van alledag ervaart als een allegaartje van chronische tekortkomingen, schiet tekort in de beleving van wat hem of haar in de Christus aangeboden wordt. We zitten in de lift, en die is duidelijk in beweging. We zijn nog niet op de etage aangeland waar de Here God ons uiteindelijk hebben wil, maar we zijn onderweg. Als je goed oplet, kun je zien dat we wel gaandeweg steeds hoger komen, dichter bij ons einddoel”.

(Cees Maliepaard in artikel ‘Waar het op aankomt…’ in Open Venster, gemeenteblad van de Volle Evangeliegemeente   ‘Open Venster’ te Groningen).

 

Bescherming van het fundament

“Het morele verval van ons land baart mij grote zorgen. Ik geloof dat het gezin en het huwelijk het fundament van onze samenleving zijn en moeten worden beschermd. Ik had nooit gedacht dat we op mijn 93ste nog zouden moeten discussiëren over de definitie van het huwelijk. De Bijbel is duidelijk. Gods definitie van het huwelijk is een verbond tussen man en vrouw”.

(Billy Graham in een verklaring die door zijn evangelisatiestichting, waarvan zijn zoon Franklin aan het hoofd staat, is verspreid, naar aanleiding van een politieke discussie in de staat North Carolina, waar Graham woont. Uit dagblad Trouw).

 

Wie is Jezus Christus?

“De geschiedenisboeken staan vol met allerlei beschrijvingen van Jezus Christus. Over één ding zijn de meesten het eens: Hij was een uniek persoon. Maar wie is Jezus Christus nu werkelijk? De Bijbel, het Woord van God, schetst het beste beeld van Hem. In de persoon van Christus is de onzichtbare God zichtbaar geworden. Jezus had de kundigheid om alle mensen te begrijpen”.

(David Maasbach in artikel ‘Wie is God?’ in het maandblad ‘Nieuw Leven', uitgave van de ‘Johan Maasbach Wereldzending’)

 

EEUWIG LEVEN:

 

wat moeten wij ons

 

daarbij voorstellen?

 

 

door Gert-Jan Doornink

 

 

Iedere christen kent wel een aantal teksten waarin de woorden ‘eeuwig leven’ voorkomen. Tot de meest bekende behoort ongetwijfeld Johannes 3 vers 16 waar we de woorden van Jezus kunnen lezen, die hij oorspronkelijk sprak tot Nikodemus: “Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”

Maar wat moeten wij ons bij ‘eeuwig leven’ voorstellen? Het meest voor de hand liggende antwoord is: dat is een leven waaraan nooit meer een einde komt, een leven dus dat tot in alle eeuwigheid blijft bestaan. En als we ons dan ook nog proberen voor te stellen dat het eeuwige leven zoals God dat bedoelt, een onvoorstelbaar leven is vol van Goddelijke heerlijkheid kunnen we daar alleen maar blij en dankbaar voor zijn.

Feitelijk is het ook minder belangrijk dat wij ons dat leven nu nog niet voor kunnen stellen, want we hebben primair te maken met het leven waar we nu dagelijks bij betrokken zijn. God vindt het allerbelangrijkst dat we nú invulling geven aan ons leven van vandaag. Komen wij over als oprechte christenen? Bemerken anderen dat ons leven totaal veranderd is toen we van een zondaar een kind van God werden?

 

De doorbraak van het volle leven

Het nieuwe leven van Christus, dat eeuwig standhoudt, behoort steeds meer in al zijn facetten door te breken, zodat andere mensen zien en bemerken: daar heeft een grote verandering plaatsgevonden.

Dat proces van levensverandering ten goede is uiteraard iets dat niet van de ene op de andere dag gerealiseerd is. Maar het is wel geheel naar Gods wil en bedoeling. Daarbij kunnen wij bijvoorbeeld denken aan wat we in Openbaring 22 vers 11b kunnen lezen: “Wie goed doet zal nog meer goed doen, en wie heilig is zal nog heiliger worden”.

We hoeven ons wat het eeuwige leven betreft geen voorstelling te maken hoe dat zal zijn. Dat is een onmogelijke aangelegenheid. Het is alsof de Heer die wij dienen als het ware tegen ons zegt: Maak je je dáár nu niet druk over. Dat wordt een grote verrassing. Ons huidige voorstellings- en bevattingsvermogen zou dat niet aan kunnen. Bovendien zou dat kunnen leiden tot een soort gemakzucht en verslapping, met de gedachte ‘het komt toch allemaal goed, waar zou ik me nog druk om maken?’

Nee, wij behoren werkzame, actieve christenen te zijn en te blijven tot de grote dag aan breekt en de levende Heer ons met gejuich zal begroeten en ook tot ons zal zeggen: “Voortreffelijk, je bent een goede en betrouwbare dienaar. Omdat je betrouwbaar bent gebleken in het beheer van een klein bedrag, zal ik je over veel meer aanstellen. Wees welkom bij het feestmaal van je heer” (Mat. 25:21).

 

‘Nu het nog kan!’

 

 

 

Maar we doen er goed aan, ons nooit door een kreet als ‘nu het nog kan’ op te laten jagen. Zo’n opmerking vloeit doorgaans voort uit misplaatste angstgevoelens. Meestal is dat zo, niet altijd natuurlijk! Mijn (Joodse) werkgever was in 1931, toen het nog kon, vanuit Duitsland naar Nederland uitgeweken. En in 1939 vertrok hij, toen het nog kon, naar Amerika. Dat was beide keren een vlucht voor een reëel levensbedreigend gevaar.

Maar wanneer de boodschap van redding en behoud gebracht wordt tegen de achtergrond van het: nu het nog kan!, botst die met de onveranderlijke liefde van Vader God en zijn eerste Zoon. Want zij spelen nooit in op angstgevoelens of onzekerheden bij welke mens dan ook.

God is onze liefhebbende Vader. Hij zegt zonder enige dreiging: Kom! Hij hóudt van je, en dus zul je altijd welkom bij hem zijn. Jezus stelt zich nét zo op, want hij is vervuld van dezelfde liefde.

 

 

vergeet ik alles om mij heen.

Zo in gesprek met U,

dan is er geen ‘alleen’.

De tijd staat stil en ‘t lijkt of alles

wel even wachten kan.

‘k Ben in gesprek met U…

en dat is van belang.

‘k Laat mij verwarmen door uw liefde

en laat U komen in mijn hart,

zodat U elke zere plek in mij

geneest, met zachte hand.

 

Uw Goddelijke goedheid

en troost voor elk moment,

Doen mij opnieuw verbazen

hoe goed U mij toch kent!

‘k Ben stil, want ik wil luisteren

en horen wat U zegt.

Ik ken U al zolang, Heer

maar versta U soms nog slecht…

“Mijn kind, Ik heb je lief

en ben voor jou de weg.

Leer dicht bij Mij te leven,

dan hoor je wat Ik zeg…”

 

Dankbaar voor dit gesprek,

besluit ik om nog meer

te spreken met mijn Heer.

Om in de kern van zijn wezen,

het Vaderhart van God,

met mijn Heer te mogen leven!

Wát een voorrecht Hem te kennen,

om zijn stem te leren verstaan.

Wat een voorrecht dat dit gesprek,

ieder moment, dag en nacht,

steeds opnieuw…

áltijd, door mag gaan!

 

Hanny Laurita

 

Wie zoekt zal vinden

 

 

 

Als er één uitspraak is die bezwangerd is van onheil en fatalisme dan is het deze wel. Wat er ook gebeurt, wat je ook overkomt, overal zit Gods regie achter. Wie zó denkt kent God niet en dwaalt rond in een nevelig en schemerig land en bouwt daar op de tast een scheve hut die hij tooit met de naam ‘Je weet naar nooit’. Binnen is geen warmte en veiligheid want de kille wind heeft er vrij spel. Na een poosje verzakken de fundamenten, waarop nog net te lezen was: Uitverkiezing.

Wat die vervloekte leer al niet aangericht heeft in de geest van de mensen die hebben moeten geloven dat God van te voren al weet wie de zaligheid beërven en wie niet. De menselijke wil schijnt niet te bestaan, want de mens is kennelijk al geprogrammeerd. In de leer kun je zo rondtollen dat je er gek van wordt.

Gelukkig is God barmhartig en met voorbijzien aan de tijden   der religieuze onkunde, strekt Hij, door middel van Zijn volgelingen, Zijn handen uit naar deze mensen, want het evangelie is voor elk mens. Die mag zelf kiezen voor het licht. Misschien kruip je erheen, misschien heb je vrienden die je er naar toe dragen, maar wie het licht liefheeft kan nu komen.

Stap uit de godsdienstige leugenkooien en ga de vrijheid in. Leve Gods keuze voor jou. ‘Wie zoekt zal vinden’ en zoeken is een wilsdaad van de mens. Dan laat God zich graag vinden.

 

(Oorspronkelijk gepubliceerd in Levend Geloof nr. 399).

 

Christus kennen en

 

 

Uiteraard probeert onze tegenstander, uit wiens rijk wij verlost zijn, dat zoveel mogelijk af te remmen en als het kan geheel tegen te houden. Dat hangt van onszelf af of hem dat lukt, want we weten dat we gebruik kunnen maken van de geestelijke wapens die wij ter beschikking hebben. In allerlei bewoordingen leest u dat regelmatig op onze website en we hopen daar ook zo lang mogelijk mee door te gaan om dat te stimuleren.

Belangrijk is dat wij er dagelijks van doordrongen zijn dat ons christen-zijn een levende aangelegenheid behoort te zijn. Te gemakkelijk wordt soms gedacht dat alleen zij die fulltime in het evangelie werkzaam zijn er maar zoveel mogelijk voor moeten zorgen dat de belangrijkheid van het christelijk geloof bekend is.

 

Zelfonderzoek

Maar als het in ons dagelijks leven verborgen blijft moeten we ons wel afvragen: wat is er aan de hand? Zijn er nog verborgen gebondenheden die we niet hebben afgelegd? Vinden we het moeilijk dat we misschien niet serieus genomen worden of zelfs bespot en uitgelachen? Of vragen we ons af waarom we de moed niet hebben vrijmoedig van hem die ons verloste, te getuigen?

Om op het laatste in te haken: belangrijk is dat het fundament waarop wij ons geloofsleven bouwen, goed is. Daar hoort zeker ook de doop- en vervulling met Gods Geest bij. Door Gods Geest ontvangen wij kracht, inspiratie en wijsheid. Dan nemen wij de vele grote en kleine beslissingen die wij in ons leven moeten nemen, op het juiste moment en op de juiste wijze.  En, naarmate we geestelijk groeien, leren we op het juiste moment te spreken en te handelen, bijvoorbeeld door voor mensen te bidden en hen eventueel te begeleiden.

Bij dit alles mogen we ons in dankbaarheid realiseren hoe we nog in alle vrijheid ons geloof kunnen beleven. Dat is lang niet overal het geval. Denk bijvoorbeeld aan verschillende landen in Afrika en andere delen van de wereld. De vrijheid die wij hebben is een kostbaar iets en geeft ons nog volop de mogelijkheid van Christus te getuigen dus het nieuwe leven te openbaren.  Laat de titel van dit artikel ons dagelijks motiveren de Heer die wij dienen steeds beter te leren kennen en hem door woord en daad te openbaren.        

 

 

Geef Mij de ruimte…

 

Gids en mijn Leidsman!

In uw licht en waarheid

mag ik altijd leven,

in zuiverheid en reinheid…

mij réstloos aan U geven!

Het is uw liefderoep tot mij:

“Mijn beminde… kom dichterbij

en geef Mij dan de ruímte,

dan kan mijn volle heil

zich openbaren in jou

omdat Ik immers van je hou!

Mijn liefde komt dan bij je binnen,

mijn herstel in jou, kan dan beginnen…”

 

Jezus, als ik U de ruimte geef,

maakt U mij steeds meer vrij.

U bent mijn Verlosser, U woont in mij!

Heer, dit is wat mij zo ontroert,

dat ik mag worden méégevoerd

op uw weg van heiliging!

Om dan onbeschadigd, onbedreigd

te leven voor uw troon.

Onafgebroken wil ik zijn

bij U en bij de Vader.

Want in uw bereikbaarheid,

zijn er geen tranen en verdriet,

omdat ik leef …

in uw machtsgebied!

 

Hanny Laurita

 

Jezus Christus was,

 

 

Op zich is daar niets mis mee omdat ze een bepaald accent extra onder de aandacht brachten van de mensen. Wij denken bijvoorbeeld aan ‘Jezus redt en geneest’, ‘Er is hoop’ en niet te vergeten wat afgedrukt was op het brede spandoek bij de grote Osborncampagne in 1958 op het Malieveld, de tekst: ‘Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid’ (Hebr. 13:8, vert. NBG).

Hoewel de Brief aan de Hebreeën door sommigen een moeilijk te begrijpen  bijbelboek wordt gevonden, zijn dit hele simpele en eenvoudige woorden die door iedereen te begrijpen zijn. Het zijn woorden die voor zichzelf spreken.

Jezus Christus, die wij dienen en naar wiens naam wij als christenen zijn genoemd, is onveranderlijk en eeuwig. En hetzelfde geldt voor ons nieuwe leven dat wij bij onze bekering hebben ontvangen. Ook dat blijft eeuwig bestaan.

Met ons huidige denkvermogen kunnen wij nog niet tenvolle begrijpen wat dat betekent maar het is wel een vast gefundeerd onderdeel van onze geloofsbeleving geworden. We kunnen nu alleen maar zeggen: wat een zekerheid, wat een heerlijkheid! En we kunnen dagelijks onze dankbaarheid uiten dat hij ons dat nieuwe, eeuwige leven uit genade heeft geschonken.

 

TO THE POINT (8)

 

 

Billy Graham is ook verschillende keren in Nederland geweest. Persoonlijk hebben wij de grote samenkomsten in 1954 in het Olymisch stadion in Amsterdam en het jaar daarop in het Feyenoord-stadion in Rotterdam meegemaakt. Het was in de, wat wij zouden willen noemen, grote opwekkingstijd van de vijftiger- en zestiger jaren van de vorige eeuw. Velen  kwamen toen tot bekering en vele nieuwe gemeenten ontstonden.

Billy Graham schreef verschillende boeken die ook in het Nederlands vertaald werden. Hieronder volgen enkele opmerkingen uit zijn boek ‘Het geheim van het geluk’. Ze zijn nog even actueel als toen ze geschreven werden.

 

= Ons geslacht is zeer bedreven geworden in christelijke termen, maar wij schieten te kort in de praktische beleving van de beginselen en leringen van Christus. Vandaar dat er tegenwoordig niet bovenal behoefte is aan meer christelijkheid maar aan meer oprechte christenen.

 

= De wereld kan het gevestigde Christendom bestrijden, maar er is geen overtuigend argument te vinden tegen iemand die door de Geest van God aan Christus gelijkvormig is geworden. Zo iemand is een levend verwijt aan de zelfzucht, het rationalisme en het materialisme van deze tijd.

 

= Wij hebben te dikwijls met de wereld geredetwist over de letter van de wet, terwijl wij levende getuigen van God behoorden te zijn, brieven van Christus, kenbaar en leesbaar voor alle mensen.

 

= Het is tijd dat wij terugkeren naar de bron en opnieuw stilstaan bij de heilzame krachten van de rivier der zaligheid. Jezus sprak tot de vrouw bij de bron van Jakob: ‘Wie gedronken heeft van het water dat Ik hem geven zal, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid’. Deze door de zonde verziekte, teleurgestelde vrouw was een symbool van alle mensen. Haar verlangens zijn onze verlangens! Wat haar ter harte ging, gaat ons ter harte! Haar ontgoocheling is onze ontgoocheling! Haar zonde is onze zonde! Maar ook kan haar Heiland onze Heiland zijn! Haar vergeving onze vergeving! Haar blijdschap kan onze blijdschap zijn!”

 

Kracht, wijsheid

 

en overwinning

 

 

 

Kracht

Bij het woordje ‘kracht’ denken wij aan de kracht die we dagelijks nodig hebben om als mens te kunnen leven in deze wereld. Zowel geestelijke als lichamelijke kracht zijn daarbij onmisbaar. En als christen denken wij natuurlijk aan de geestelijke van God afkomstige kracht. Jezus zei daarvan: “Gij zult kracht ontvangen wanneer de heilige Geest over u komt” en meteen er achter aan: “en gij zult mijn getuigen zijn…” Het als christen functioneren in deze wereld heeft alles te maken met de kracht van Gods Geest die daarvoor nodig is. Daardoor kunnen we de stortvloed van negativiteiten waarmee we dagelijks te maken hebben, weerstaan.

 

Wijsheid

Om een juist gebruik van deze kracht te kunnen maken is wijsheid nodig. Wij hoeven ‘geen paarlen voor de zwijnen te werpen’, wij slaan niet in het wilde weg met onze geestelijke wapens die wij ter beschikking hebben. Maar Gods Geest  wil ons leiden ze op de juiste wijze te gebruiken.

Wijsheid kunnen we als onderdeel van de Geest beschouwen. Naarmate we geestelijk groeien leren we meer en meer er op de juiste wijze en op het juiste moment gebruik van te maken. Daardoor zullen positieve resultaten ons ten deel vallen.

 

Overwinning

Het woord ‘overwinning’ is daarbij zeker op zijn plaats. Het is dan geen woord meer dat we gemakkelijk gebruiken, zonder dat het uitwerking heeft. Maar de werkelijke overwinning komt dan tot openbaring ook in moeilijke situaties waarin wij tot dusver faalden. Door de kracht en de wijsheid van Gods Geest wordt overwinning steeds meer een belangrijk onderdeel van ons nieuwe leven in Christus. En wie verlangt er niet naar dat dit hoe langer hoe meer ten volle gaat functioneren, zodat we niet alleen in naam, maar ook in werkelijkheid christen zijn?

 

 

                    Mijn God…

 

 

Heer, het is uw water,

uw water des levens

dat U wilt geven…

om in uw waarheid

te kunnen leven!

U heeft het altijd bij U,

ja het is er elke dag!

Wat een genade,

dat ik van uw water

drinken mag!

Heer, uw grote liefde

roept mij

om voor uw aangezicht

te komen,

dan laat U…

úw water stromen.

Mijn God… ik dorst naar U!

 

Heer, het is uw water,

uw water des levens

dat U wilt geven,

aan een ieder

die met U wil leven!

U geeft het aan mij,

‘k wil van uw water drinken.

Dan zal er een jubelroep

van léven in mij klinken!

Want úw liefde

maakt mij vrij

van elke leugen

en misleiding.

Van elke muur

en omheining

omdat ik van uw wáter drink…

Mijn God… ik dorst naar U!

 

Hanny Laurita

 

 

Perspectief van de toekomst

 

 

Dat begint in de hemel door wedergeboorte van een natuurlijk mens in een geestelijk mens. Jezus is ook van boven, opnieuw geboren, Daarvan legde Hij getuigenis af in Zijn waterdoop. Zó begon Hij zijn wandel en werk in de hemel, nadat Hij tegelijkertijd werd gedoopt met de Geest van God. Waterdoop en Geestesdoop zijn eigenlijk niet van elkaar te scheiden.

 

Gods liefde geopenbaard

En toen, na zijn ellendige verzoekingsperiode in de eenzaamheid van de woestijn, heeft Hij zich onder de mensen begeven, is Hij weer van boven neergedaald om de werken van God te openbaren en om het karakter van de Vader te ontsluieren. Een karakter van enkel goedheid en barmhartigheid, want Hij is enkel liefde. En zo is de Geest ook en zo zijn degenen die uit de Geest geboren zijn, waarvan Jezus de eerste was.

Hij leefde dus in twee werelden, maar primair in de hemel, in het koninkrijk van God. Tegelijkertijd was Hij neergedaald om de mensen bij te staan en om ze bij zich te krijgen. Hij wilde dat, waar Hij was, ook zijn dienaar zou zijn.

De mens verloochent dan zijn aardse bestaan, zijn bestaan als rups, en wordt een vlinder. Het eeuwigheidsleven is begonnen en hij volgt het Lam in het koninkrijk der hemelen. Zo is het. Christus leeft in ons op aarde en wij leven in Hem in de hemel.

 

Het werkelijke leven

En wanneer de Christus meer en meer gestalte krijgt in ons leven en wij de wijsheid Gods, die van voor de grondlegging der wereld is, gaan belichamen in ons bestaan, des te duidelijker wordt het werkelijke leven openbaar. Met andere woorden: Die van Christus zijn en geestelijk volwassen zijn geworden in het Koninkrijk Gods, zullen Zijn tegenwoordigheid openbaren in hun bestaan. Ze worden gelijkenissen; wie hen ziet, ziet de Vader.

En voor degenen die het geloven willen: Zó is de komst, de aanwezigheid van Christus (parousia) in het vlees (je menselijke bestaan) een feit aan het worden. Géén Sience Fiction-toestanden, maar Zijn heerlijke aanwezigheid in doodgewone mensen als jij en ik, vol van liefde en barmhartigheid.

Daarover is nog veel te zeggen, maar het komt er wel op neer dat de hoop, Gods hoop, wordt verwezenlijkt in de mens, dank zij Zijn unieke zoon Jezus, de eerste onder vele broeders. Ik wens jullie Zijn mooie toekomst toe!

 

(Ook gepubliceerd in VOX-Nieuws april 2012)

 

 

 

 

 

 

 

Alle dingen nieuw!

 

 

We hebben het al vaker geschreven dat we daar geen voorstander van zijn, omdat het vaak toch anders verloopt dan wij nu kunnen denken of bedenken. Natuurlijk mogen wij daar eigen gedachten over hebben als wij ze maar niet gaan verkondigen als een soort wet van Meden en Perzen. Talrijk zijn de voorbeelden uit het verleden hoe daardoor vaak binnen de Gemeente van Christus veel verwarring en verdeeldheid is ontstaan.

‘t Belangrijkste  voor nu is dat we het verlangen hebben als echte christenen te leven, zoals we zo duidelijk kunnen lezen in de Bijbel. Daar wil God bij helpen door ons Zijn Geest toe te vertrouwen. De vrucht- en de gaven van de Geest vormen daarbij een belangrijke impuls om de weg van geloof, waarop wij als nieuwe scheppingen in Christus dagelijks wandelen, te kunnen gaan. Door Zijn Geest kunnen wij op de goede weg blijven en slaan geen afleidende zijwegen in. Een oud lied brengt het al heel simpel, maar duidelijk onder woorden: “Gods weg is de beste… de beste voor altijd!”

 

GOUDEN TEKST

 

met toelichting (2)

 

Leven en overvloed

Eén van de teksten welke we in de loop der jaren vele malen hebben aangehaald in preken en artikelen, is deze tekst uit het evangelie van Johannes. Het zijn woorden van Jezus uit de gelijkenis van ‘de goede herder’. Een prachtige gelijkenis, uiteraard om te lezen en te herlezen. Vrijwel nergens wordt Gods grote liefde voor de mensen duidelijker uitgelegd dan in dit verhaal.

We kunnen zeer duidelijk lezen over de grote tegenstelling tussen het negatieve, afbrekende werk van Satan, (die hier als ‘de dief’ wordt aangeduid) en het positieve, opbouwende werk van Jezus, (die openbaar maakte hoe God de mensheid liefheeft en dit in Jezus tot openbaring bracht). Hij genas de zieken, bevrijdde de gebondenen en wekte zelfs mensen op uit de dood. En tenslotte droeg Hij aan het kruis de zonden van alle mensen.

God toonde in elk opzicht hoe Hij, als schepper van hemel en aarde, de mens als kroon van zijn scheppingswerk formeerde. En ook toen de mens faalde en in de zonde viel, de mens nooit heeft losgelaten. Ook nu, in het jaar 2012, is daar nog geen enkele verandering in gekomen.

Ieder mens heeft ook nu voor de volle 100% de gelegenheid Jezus als Redder en Verlosser te aanvaarden en een nieuw leven met Hem te beginnen. Laat u niet afleiden door de velen die niets meer met het echte geloof in Christus te maken willen hebben, maar stap de nieuwe wereld van het echte geloof binnen. U zult er nooit spijt van hebben, maar gaat behoren tot de categorie mensen die tot in alle eeuwigheid werkelijk gelukkig zijn geworden!

 

 

Als het leven

 

 

Soms zit het leven even tegen

en weet je het niet meer.

Dan ga je als eerste,

als vanzélf naar de Heer.

Je vertelt Hem je pijn,

verdriet en je nood.

Dan ervaar je Gods liefde

zo eindeloos groot!

Je voelt je herboren,

ja, het leven is goed.

Wat ís het een zegen

wanneer je Gods liefde

ontmoet!

Met een lach en een traan,

ja met álles, naar Hem toe gaan.

Hem danken en loven,

nee dit, laat ik mij nooit roven!

 

Soms zie je verdriet bij mensen

die dichtbij je staan.

Je ziet het, je wilt helpen

en laat zelf óók een traan.

Je hebt ze verteld

dat God van ze houdt

maar hun harten zijn koud…

Ze geloven niet

in een God die je niet ziet,

in een God die jij vertrouwd.

Dan breng je ze bij Hem

je zegent ze, blijft voor ze bidden.

Want bidden voor je medemens,

voor de wereld om je heen,

door de Heilige Geest geleid

sta je, óók in je gebed,

nooit alleen!

 

Hanny Laurita

 

Wie is mijn broeder of zuster?

 

 

 

Hoe ver reikt Gods vaderschap?

Het is voor veel christenen een uitgemaakte zaak dat niet-christenen zonder bekering geen schijn van kans hebben op het vaderschap van de Almachtige. Hij kiest zijn kinderen immers uit hen die Jezus als verlosser hebben aanvaard – dus zou ieder ander bij God op voorhand al buiten beeld zijn geraakt als kind.

Maar is dit zo; is dit niet eerder een religieuze vertekening van de werkelijkheid zoals die bij de Vader is? Natuurlijk heeft een mens Jezus nodig als verlosser van alles wat hem uit het oude leven bezoedeld zal hebben. Op basis daarvan zal er vernieuwing van leven plaats vinden. Maar is de Ene hiermee pas onze Vader geworden? Nee toch zeker!

 

God houdt van mensen!

Het is niet ten onrechte dat in het nabije verleden geëvangeliseerd werd met de opmerking naar willekeurige mensen: ‘God houdt van jou!’ Dat is nog steeds een goed uitgangspunt, want God heeft de (onbekeerde) wereld zó lief, dat hij voor hen zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft. Waarom? Omdat hij ook naar zijn andere zonen en dochters verlangde.

Onze boodschap aan de wereld is dus niet dat ze God als Vader kunnen krijgen, maar dat ze mogen weten dat de Here God hun Vader is. En dat ze dit heugelijke feit door wat Jezus volbracht heeft ook mogen ervaren. God houdt van mensen; van álle mensen. Geloof het… en in Jezus zal het onmiddellijk waar worden!

 

Actualiteit blijft!

 

 

Het brengt ons tot het advies om in ieder geval iedere dag zoveel mogelijk tijd vrij te maken om te lezen in de Bijbel. Dat hoeft natuurlijk niet alleen uit de Brieven te zijn, maar daarin treffen we een duidelijke uitleg aan voor de beleving van een praktisch geloofsleven.

De Brieven waren veelal gericht tot gelovigen die nog niet zolang daarvoor tot geloof in de levende God, geopenbaard in Christus, waren gekomen. Zij kregen duidelijke richtlijnen aangereikt om het geloof praktisch te kunnen beleven in het gewone leven van elke dag.

Vandaag vormt de werkelijke gemeente van Christus een kleine minderheid temidden van de velen die er niets (meer) van willen weten en het geloof de rug hebben toegekeerd. Laat u niet in de war brengen of afleiden door hen “die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben” (2 Tim: 3:5, vert. NBG), maar ervaar dat het echte geloof ook in deze tijd werkelijk een kracht Gods is te midden van álle omstandigheden.

 

Het opstandingslichaam

 

 

(1 Kor. 15:44b, vert. NBG).

 

Een mens heeft twee lichamen. Een zichtbaar, aards lichaam, dat iedereen zien kan, en een onzichtbaar, geestelijk lichaam. Wanneer je het leven van God in je ontvangt, doordat je in de opstanding van Jezus Christus gelooft, dan sta je zelf ook geestelijk op en begint je geestelijk lichaam ook opnieuw. Het opstaan is zichtbaar in de hemel. Het is te vergelijken met het lichaam van een rups dat verandert in dat van een vlinder. Dat is ook het uiteindelijke lichaam, de verschijningsvorm van de echte mens, de mens Gods.

 

De gemeente van Christus

En al die opstandingslichamen, al die mensen die in Christus zijn opgestaan, vormen het lichaam van Christus, zijn gemeente, in het Koninkrijk van de Vader. Ze zijn levend gemaakt door Zijn Woord.

Dus een natuurlijk lichaam wordt niet gezaaid bij een teraardebestelling, maar de mens in wie het Woord van God gezaaid is wordt daarmee één en staat op. Wie dat gelooft is niet bang om te sterven want wanneer je je aardse lichaam dan aflegt, héb je het hemelse, onstoffelijke lichaam. Op de berg der verheerlijking zagen een paar volgelingen van Jezus deze verschijningsvorm van Hem. Dat is dus ook de realiteit voor degenen die Jezus geloven en samengegroeid zijn met zijn opstanding.

 

(Oorspronkelijk gepubliceerd in Levend Geloof nr. 394).  

 

 

Sta óp… en ontdek!

 

die jou laat opstaan,

uit je diepste problemen.

Het is zijn opstandingskracht

die sterker is,

dan hij die komt… om te ‘nemen’.

Satan hij denkt te komen,

wanneer hij dat maar wil.

Maar zijn opstandingskracht

geeft léven,

Jezus maakt het verschil.

 

Sta óp… en ontdek,

dat Hij de dood heeft overwonnen.

Jezus laat jou

zijn macht en liefde zien,

want jouw genézing is begonnen!

Hij raakt de plekken aan

die jou pijn doen en benauwen.

Laat Jezus komen in je hart,

dan kan Hij Gods plan ontvouwen.

Laat je reinigen en helen,

laat je dragen… door zijn kracht!

 

Want Hij zal jou overvloedig zegenen,

Hij zal wáken in je nacht

en geeft in zwakheid… jou krácht!

Dan kom je weer te voorschijn

zoals jij hoort te zijn,

een mens hernieuwd, herboren,

vrij in denken, vrij van pijn.

En als je luistert zegt Hij jou…:

‘Sta óp… en ontdek,

dat ik ónvoorwaardelijk

van je hou!’

 

Hanny Laurita

 

Van lijden tot heerlijkheid

 

 

Dat is zeker ook met het lijden, sterven en de opstanding van Jezus het geval. Hier zien we Gods onvoorstelbare liefde voor de door Hem geschapen mens geopenbaard. Zijn Zoon betaalde daarvoor de volle prijs door de weg van het lijden te gaan, tot de dood er op volgde.

 

Niet het laatste woord!

Maar God liet ook zien dat de dood niet het laatste woord heeft! Hij stond immers op uit de dood en openbaarde zich als de opgestane levende Heer.

Christenen dienen een levende Heer die tot in alle eeuwigheid blijft bestaan.

En wij mogen tenvolle delen in dat eeuwige leven, als we tenminste opnieuw geboren zijn. Het is met ons huidige denkvermogen niet voor te stellen hoe wij ons deze ‘eeuwige heerlijkheid’ voor moeten stellen, maar het is wél als een rotsvaste zekerheid gefundeerd in ons leven: Jezus leeft… en wij met hem! Halleluja!

 

Mededelingen

 

In januari 1962 verscheen het eerste nummer van Levend Geloof. Het was in de beginjaren een gestencild blad dat maandelijks verscheen, maar dat als duidelijke doelstelling had: de verkondiging van het volle evangelie van Jezus Christus. Aan deze doelstelling is in de loop der jaren niets veranderd, ook niet nu we alleen nog onze artikelen via de Levend Geloof-website publiceren (lees de colofon op onze openingspagina). Het is de bedoeling dat we in de komende tijd zo nu en dan wat publiceren uit de tientallen jaren dat Levend Geloof als blad verscheen. Op dit moment willen we alleen onze dankbaarheid uitspreken, in de eerste plaats tot de levende Heer die wij ook nu met blijdschap en toewijding mogen dienen en ons steeds weer door zijn Woord en Geest inspireerde tot het schrijven en publiceren. Maar vanzelfsprekend zijn we ook dankbaar voor de velen die in de loop der jaren hebben meegewerkt om dit werk in stand te houden, door hun publicaties en ook door hun financiële bijdragen. Wij mogen steeds weer ervaren hoe Levend Geloof een werk van geloof is waarop de Heer zijn hand houdt. Hem zij daarvoor alle eer, lof, dank en aanbidding!

 

KLAAS VAN TWILLERT OVERLEDEN

Eerst nu vernamen wij dat enkele maanden geleden evangelist Klaas van Twillert op 92-jarige leeftijd door de Heer werd thuisgehaald. Van Twillert bleef tot op hoge leeftijd actief in dienst van zijn Meester. Persoonlijk hebben wij hem goed gekend als een toegewijd dienstknecht van de Heer die hij diende.

Ook in Levend Geloof publiceerden wij destijds artikelen van hem. Van Twillert, geboren in Eemdijk, was aanvankelijk predikant van een Christelijk Gereformeerde gemeente in Rotterdam, maar werd een onafhankelijk prediker die in vele volle evangelie- en pinkstergemeenten het evangelie bracht. Het Nederlands Dagblad beschreef hem als ‘één van de laatste bevlogen ‘oefenaars’ van de oude stempel’.

 

GOEDE VRIJDAG EN PASEN

In deze aprilmaand vallen Goede Vrijdag en Pasen. Als christenen herdenken wij dan het lijden, sterven en de opstanding van Jezus, de Zoon van God. Hoewel velen geen weet meer hebben van de werkelijke betekenis van wat er toen gebeurde en Pasen alleen nog zien als een extra vrije dag, blijven deze dagen voor iedere oprechte christen van grote betekenis. Niet om de dagen als zodanig, maar wel om datgene wat er oorspronkelijk gebeurde met Jezus, de Zoon van de levende God. Het raakt de kern van ons bestaan: Hij heeft ook voor ons de dood overwonnen en wij mogen delen in dat nieuwe, eeuwige leven. Daarom kunnen wij ons volledig aansluiten bij de woorden, zoals hier en daar in deze wereld sommige christenen elkaar op Pasen nog begroeten: ‘De Heer is waarlijk opgestaan!’ Wij dienen een levende Heer en mogen dagelijks deelgenoten zijn van Zijn overwinning!

 

Verhuizen naar de nieuwbouw

 

 

door Cees Maliepaard

 

In het verpleeghuis is het verhuizen van de oudbouw naar de nieuwbouw in volle gang. Een deel van de nieuwbouw is sinds enige tijd klaar, en veel van de bewoners van de oudbouw hebben ondertussen hun intrek in de nieuwbouw genomen. Ze zijn stuk voor stuk vol lof over hun nieuwe, ruime kamer met een groot toilet en dito badkamer en voorzieningen die ze in de oude locatie niet kenden.

Maar er is ook sprake van een andere mutatie: het gaat stapsgewijs van een verpleeghuisinstelling met verpleegden naar appartementenflats met cliënten. De arts en de verpleegkundigen maken geen rondes meer – ze houden spreekuur en komen alleen naar de mensen toe als die niet in staat zijn het spreekuur te bezoeken. Dit alles bevalt de ene mens uitstekend en de andere allerminst.

Het doet mij af en toe denken aan de veranderingen die optreden bij de mutatie van puur natuurlijk leven tot het door Gods Geest in twee werelden tegelijk leren leven. Je bent nog niet gevrijwaard van tekortkomingen, maar je mag leren in de hemel en op de aarde op eigen benen te staan. En de Heer is er niet om ons constant in de gaten te houden, maar om ons te leren in relatie met hem in de hemel en op aarde leven te ontwikkelen.

 

 

Geen nieuwe opwekking

 

 

Maar ten opzichte van de meer dan 16 miljoen mensen die er in Nederland wonen, vormt dit natuurlijk maar een hele kleine minderheid. Daarom verlangt iedere rechtgeaarde christen naar een nieuwe, grote doorbraak van Gods Geest waardoor de Gemeente van Christus ook in aantal weer gaat groeien, kortom naar een nieuwe opwekking.

Ouderen, die de jaren vijftig- en zestig- van de vorige eeuw nog hebben meegemaakt, weten hoe toen het echte opwekkingsvuur brandde. Hermann Zaiss, T. L. Osborn, Billy Graham, Karel Hoekendijk en Johan Maasbach, om slechts enkele namen te noemen, waren bekende Godsmannen uit die tijd van opwekking. Duizenden bezochten grote meetings, gevolgd door het ontstaan van talrijke nieuwe gemeenten.

 

De kracht van het gebed

Wie leest over deze doorbraak van Gods Geest in die tijd zal vooral aangesproken worden door het feit dat vele oprechte gebeden van gelovigen aan de basis lagen van deze opwekkingstijd. Wij zijn van mening dat ook nu de werkelijke, uit het hart komende gebeden van oprechte gelovigen een grote rol gaan spelen als wij verlangend zijn naar een nieuwe doorbraak van Gods Geest.

Dan zullen uiteindelijk weer velen tot geloof komen. Lees maar eens in de Brief van Jakobus over de kracht van het gebed. Het is ook in 2012 nog 100% rechtsgeldig wat hij bijvoorbeeld in hoofdstuk 5 vers 16 (vert.NBG) schrijft: “Het gebed van een rechtvaardige vermag veel, doordat er kracht aan verleend wordt”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stil zijn voor U…

 

buigt mijn hart zich voor U.

‘k Ben stil Heer… en ik luister,

want in uw tegenwoordigheid,

vér weg van het duister,

laat U mij zien uw heerlijkheid,

úw majesteit,

uw allesomvattende liefde.

Hemelbood ten léven,

heeft U aan mij gegeven!

 

Heer, U alleen zal ik danken,

want U heeft mij aangeraakt

en de banden die mij knelden…

losgemaakt.

Uw zégenstromen geeft U mij.

Uw waarheid

maakt van leugens vrij!

Daar in uw wereld van liefde en licht,

mag ik leven…

voor uw aangezicht.

 

Heer, U alleen zal ik eren,

want U geeft mij een lófzang

in de nacht

en als de morgen gloort…

geeft U mij kracht

en spreekt tot mij:

“Mijn kind, mijn oogappel,

mijn gezalfde ben jij

en omdat ik zó van je hou…

til ik je op… en draag ik jou”.

 

Hanny Laurita

 

 

 

Traditioneel geloof

 

 

ANTWOORD (27) – Het geloof in Christus, de zoon van God, en de beleving daarvan, begint met het aannemen van Jezus als onze Verlosser en Zaligmaker. Dan worden we van een zondaar een kind van God, worden overgeplaatst vanuit het rijk der dusiternis in het Koninkrijk van God. Kortom zoals we eerst op natuurlijke wijze zijn geboren, beleven we nu een ‘tweede geboorte’; we worden opnieuw geboren. Dit is het basisprincipe van iedere echte christen.

Wij twijfelen niet aan de oprechtheid van hen die hun geloof op een andere wijze beleven, zoals in de vraag beschreven. Maar dat hoeft niet te betekenen dat we dit behoren over te nemen. Vaak speelt traditie een grote rol en gaat men alleen naar de kerk omdat onze ouders dat ook hebben gedaan en ons als baby hebben laten dopen. Ook wordt men dan later lid van de kerk en ondersteunen het werk.

Wanneer echter Gods Geest ons de ogen daarvoor geopend heeft, weten we dat het in de eerste plaats nodig is om bewust een kind van God te worden door bekering en wedergeboorte. Daarna volgt de waterdoop door onderdompeling en de doop- en vervulling met Gods Geest. Dat hoort bij het fundamentele begin van het feit dat we een echte christen zijn geworden. Dan kunnen we als nieuwe schepping in Christus verder opgroeien. Dat heeft niets met fanatisme of extremiteit te maken, maar is eenvoudige gehoorzaamheid om als christen te kunnen functioneren en onze plaats in een (uiteraard positieve) gemeente in te nemen.

 

Goede werken als

 

 

 

Geloven wij dat God een goede God is? Een overbodige vraag misschien als we een christen zijn en geloven in het volbrachte werk van Christus. Toch is het waard daar nog eens over na te denken, zeker als we ons bezig willen houden met het onderwerp ‘Goede werken als bewijs van ons geloof’.

Wanneer wij namelijk twijfelen aan de goedheid van God ondergraven wij daarmee dat fundament van ons geloofsleven en komt er ook van de ‘goede werken’ die van ons gevraagd worden, weinig of niets terecht.

Nu is de uitdrukking ‘God is een goede God’ niet iets waar we oppervlakkig mee om moeten gaan. Dan wordt het alleen maar een holle kreet zonder inhoud en maken we van God een soort ‘goedige’ figuur, een slappeling, iemand die alles door de vingers ziet. Kortom iemand die een compromis zou sluiten met de zonde, met het kwade, met de duivel… Dat soort goedheid is geen werkelijke goedheid, maar een vermenging van goedheid en slechtheid.

 

Op de juiste wijze

Ons geloof in de goedheid van God is daarom niet los te maken van ons geloof in de heiligheid en rechtvaardigheid van God. Alleen dan zullen we ook werkelijk God op de juiste wijze leren kennen, beleven en ervaren. En wat ook zeer belangrijk is, het ook bekendmaken aan allen die niet geloven in de goedheid van God. Wat dat betreft is er nog volop werk aan de winkel. Velen -ook vele christenen- zijn zo geïndoktrineerd met allerlei verkeerde Godsvoorstellingen dat er nog heel wat puin valt op te ruimen.

Heeft u wel eens een tekening gezien van een oog in een driehoek? Dat moet dan een oordelende God voorstellen. Ik las over wijlen prins Rainier van Monaco die in een interview zei hoe hij dat vreselijk vond. Hij zag liever een glimlachende God… Toch zijn er veel christenen die God alleen maar zo zien en kennen.

Als wij geloven in de goedheid van God betekent dat, dat wij geloven in een 100% goede God, zowel in zijn wezen als in zijn werken. Deze twee vormen een eenheid. Dat maakt Jakobus heel duidelijk. Het is daarom goed om het gedeelte hoofdstuk 2 vers 14 tot 26 van zijn Brief goed te lezen en te herlezen. Bij onze dagelijkse geloofsbeleving is het zeer belangrijk God te kennen en te beleven zoals hij werkelijk is en in zijn Zoon Jezus Christus tenvolle tot openbaring bracht.

 

Er is geen plek,

 

daar is God!

Van seconde tot seconde

geneest Hij iedere gewonde

want als jij openstaat voor God,

kan Hij herstél gaan geven

ook in jouw… mensenleven.

Waar jij denkt dat Hij niet komt,

daar is God!

 

Er is geen plek waar Hij niet is,

zelfs daar, in je diepste duisternis,

in het holst van je nacht

geeft Hij ook dáár zijn kracht!

Hij strekt z’n handen naar je uit

als jij het hoofdstuk sluit

van je verleden en je pijn.

Dan overspoelt Hij je met liefde

en zal er áltijd voor je zijn!

 

Het wonder van het nieuwe leven,

een mooie reis die net begint,

wanneer jij gaat ontdékken,

dat Hij jou elke dag

onvoorwaardelijk bemint!

Erváár die grote God,

Hij is bij je, waar jij ook bent.

Want waar jij denkt dat Hij niet komt,

daar is God!

 

Hanny Laurita

 

 

GOUDEN TEKST

 

In deze nieuwe rubriek geven wij zo nu en dan teksten door die ons in de loop der jaren bijzonder hebben aangesproken. Zij worden voorzien van een korte toelichting - GJRD.

 

Krachtige bijstand

“Want des HEREN ogen gaan over de gehele aarde, om krachtig bij te staan hen, wier hart volkomen naar Hem uitgaat” (2 Kron. 16:9a, vert. NBG).

 

Hoewel we deze tekst onlangs nog in een ander verband hebben geciteerd willen we toch deze rubriek hiermee openen. Dit citaat heeft ons namelijk in de loop der jaren vele malen aangesproken en bemoedigd. Het is een heerlijke zekerheid voor elk kind van God dat hij zich nooit eenzaam en ontmoedigd hoeft te voelen.

Onder alle omstandigheden weten wij dat de levende God die wij dienen, ons nooit aan ons lot zal overlaten. Soms kunnen we het niet meer zien zitten en denken ‘hoe moet het nu verder?’ Dan is daar de levende God die zich geopenbaard heeft in zijn Zoon, Jezus Christus, en zegt: ‘Denk er aan, je bent mijn kind, ik heb al lang gezien dat je het moeilijk hebt maar ik laat je beslist niet aan je lot over, ben temidden van alle omstandigheden bij je en laat je er beslist niet ondergaan’.

Hij wil ons krachtig bijstaan is zijn belofte, maar let er wel op dat het belangrijk is dat ‘ons hart volkomen naar Hem uitgaat’. Met andere woorden het behoort ons dagelijks verlangen te zijn Hem te dienen en te volgen. Soms kunnen de omstandigheden zodanig zijn dat we op het moment niet weten wat we moeten doen. Dan is het goed om rustig en vol vertrouwen af te wachten welke beslissing wij moeten nemen. Laten we het in ieder geval nooit vergeten: Hij heeft ons lief met een oneindige liefde want we zijn voor eeuwig verbonden met Hem!

 

 

Voorbede vol vreugde

 

door Cees Maliepaard

 

Tweede en laatste deel

 

Volharden in de gebeden

In het gebed volharden is op zichzelf een goede gedachte, maar waar later nogal mee gesold is. Wanneer iemand ergens voor gebeden heeft, en er valt daarna niet veel van verhoring te bespeuren, dan klinkt al gauw de roep om te volharden in het gebed. En daar wordt dan mee bedoeld dat je volharden moet in het bidden om steeds dezelfde dingen. Dat krijgt dan soms het karakter van iets afdwingen van onze hemelse Vader.

God heeft zich via Jezus geopenbaard als onze Vader. Hij is in alles wat hij doet volmaakt, en daardoor hebben we hem leren kennen als de perfecte Vader. Zal een goede, doch logischerwijs nog onvolmaakte aardse vader het kunnen maken om een ernstig ziek kind van hem almaar om genezing te laten vragen? Met ook nog de hint om hier toch vooral mee door te gaan… terwijl hij zijn kind de daarvoor beschikbare medicijnen stelselmatig onthoudt? Het is gewoon ondenkbaar dat onze volmaakte hemelse Vader dit dan wel zou doen.

De oproep om te volharden in de gebeden is dan ook geen aansporing tot het opzenden van repeteergebeden, maar een aanmoediging om vrijmoedig alle haken en ogen in het leven van een hemelburger bij de Ene te brengen, bij de God die één en al liefde is. Dat mag de gewoonste zaak van de wereld zijn, want we kunnen immers bij alles bij Vader terecht! Het dwangmatige in sommige gebeden, waarbij alle facetten van een bepaalde kwaal zo nodig genoemd moeten worden, doet denken aan het spreken tot een god die niet weet wat er allemaal aan de hand is. ‘Misschien   hoort hij u niet; roep wat harder!’, zou Elia zeggen.

 

Wachten op voltooiing?

We leven nu nog in onvolkomenheid, met in ons achterhoofd de wetenschap dat het beste nog komen zal! De totale verwezenlijking van Gods oorspronkelijke scheppingsgedachten zit er aan te komen. Die komt op de dag van Christus Jezus, lezen we in Paulus’ brief. Het is goed om dat te weten.

De degeneratie van geestelijke en natuurlijke levensbestanddelen gaat gewoon door, maar dat zal niet tot in het oneindige wezen! Op de dag van Christus Jezus, waarop hij al het door hem verworvene aan de Vader overdraagt, zal de aanvankelijk kleine kudde uitgegroeid zijn tot een schare die niemand tellen kan. Zeg maar dat dit er net zoveel zullen zijn als dat er sterren aan de hemel staan. Probeer ze maar eens te tellen!

Dit betekent overigens niet dat we op ons gemak op de voltooiing van alle dingen kunnen gaan zitten wachten. Op de dag van Christus Jezus zal er niet opeens een knop omgedraaid worden, zodat het van hoogstens schemerduister zomaar klaarlichte dag zal wezen… want Vader en zijn eerste geestelijke Zoon zijn niet impulsief bezig. Zij hebben een duidelijke blauwdruk van de herbouw in het Jeruzalem dat boven is.

Het betekent dat we ons nu al mogen richten op het goede dat Vader ons biedt in ons geestelijk thuisland, het Koninkrijk van God. Daar wonen we. En daardoor hebben we ook visie op de toekomst.

 

Voorbede vol vreugde

 

door Cees Maliepaard

 

Eerste deel

 

“Ik dank mijn God altijd wanneer ik aan u denk, telkens wanneer ik voor u allen bid. Dat doe ik vol vreugde, omdat u vanaf de eerste dag tot nu toe hebt bijgedragen aan de verspreiding van het evangelie. Ik ben ervan overtuigd dat hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook zal voltooien op de dag van Christus Jezus” (Filip. 1:3-6).

 

Vrolijk bidden

In mijn kinderjaren werd er vele malen per dag gebeden. Thuis bij het opstaan, voor en na elke maaltijd en tot slot bij het naar bed gaan. Op de toenmaals normaal voorkomende zes schooldagen per week ook nog aan het begin van elke schooldag en ‘s zondags aan het begin en einde van beide kerkdiensten en dan ook nog aan het begin en het einde van de wekelijkse jeugdsamenkomst op zondagmiddag. Maar doorgaans waren dat óf formuliergebeden óf plechtstatige met theologische formuleringen doorspekte volzinnen. Veel vrolijks viel daar niet aan te ontdekken.

Wanneer er aan voorbede gedaan werd, was dat overwegend bij probleemsituaties en maar zelden ingevuld als iets waar de innerlijke vreugde vanaf spatte. Blijdschap speelde tot op zekere hoogte mee bij bruiloften en jubilea. Maar blij zijn met wat je geloofsgenoten voor je betekenden en met wat je zelf voor vreugdevols voor hén zou kunnen wezen… dat was iets wat normaliter niet in je hoofd op zou komen.

Paulus is daartoe wél in staat, en we mogen aannemen dat hij dit ook helemaal meent. Hij is blij met de mensen uit Filippi. Is dat omdat het zulke aardige mensen zijn, die de nog van nieuwheid doortrokken christelijke traditie een warm hart toedragen en daar ook uit leven? Allesbehalve! Het is duidelijk veel sprankelender, en daar kan Paulus zich mateloos over verheugen.

 

Teamgenoten in Filippi

Paulus is enorm blij met de broers en zussen in Filippi. Zowel met wat zij zijn als met wat zij doen. En in zijn gebeden klinkt deze blijdschap door. Wat is er dan zo bijzonder aan die Filippennzen, waarin verschillen zij van de christenen in de andere zendingsgemeenten van Paulus? We mogen aannemen dat die verschillen niet in de leer gevonden worden, maar in de beleving van het evangelie.

De gemeente in Filippi kenmerkt zich door een extraverte instelling. Het draait niet allemaal om de eigen gemeente, maar om datgene waar het bij Vader God en bij Jezus om gaat. Zij hebben weliswaar oog voor elk individu, maar ze zien ook al die persoonlijkheden binnen de contouren van het wereldgeheel. Jezus gaf zijn leven wel voor ons, gemeenteleden, maar wel als onderdeel van waar Gods verlangen naar uitgaat: ook Jezus heeft het heil van de ganse mensheid op het oog.

De discipelen van het eerste uur hebben die instelling eveneens en dat is via Paulus tot de Filippenzen doorgedrongen. En dáár verheugt hij zich over. In het Filippi van Paulus’ dagen is men niet louter bezig met de inventarisatie van de eigen zegeningen, maar vooral met het uitdragen van de boodschap van Christus Jezus in woord en daad. De Filippenzen hebben zich van het zendingsobject ontwikkeld tot teamgenoten in het verkondigen en het bedrijven van het heerlijke evangelie van de Christus.

 

 

 

Als ik mijn handen in de uwe leg,

komt er een groot verlangen,

om dicht bij U mijn God

te mogen wandelen.

Als ik mijn handen in de uwe leg,

dan gaat de zón weer schijnen,

is de lucht weer blauw,

komt er warmte, ís er geen kou,

dan is er leven en licht

en een onnoemelijk vergezicht!

 

U geeft antwoorden op vragen

in vreugde en in verdrietige dagen…

Ja, als ik mijn handen in de uwe leg

zie ik zelfs een feestmaal staan!

Zwijgend, genietend van wat U geeft,

zóveel liefde van U die leeft…

Bijna tastbaar… zo dichtbij

zegt U tot mij:

“Ik houd je vast, maar laat je vrij,

om te leven… dicht bij mij!”

 

Hanny Laurita

 

Als het leven vóór ons ligt…

 

door Gert-Jan Doornink

 

Om ieder misverstand over de titel te voorkomen, vermelden wij er direct bij dat dit artikel bedoeld is voor jong én oud. Als christen geldt namelijk voor alle leeftijden dat het leven vóór ons ligt. Verderop in dit artikel zullen wij uitleggen hoe wij dat bedoelen.

Uit mijn jonge jaren herinner ik mij de uitspraak: ‘Jonge mensen kunnen sterven, oude mensen moeten sterven’. Ik weer niet of deze uitspraak nog veel gebruikt wordt, maar de betekenis is duidelijk. Voor oude mensen is het een vanzelfsprekendheid dat ze sterven. Ook al wordt de mens thans gemiddeld tien tot vijftien jaar ouder dan een vijftig jaar geleden, het moment van lichamelijk sterven komt onherroepelijk.

Dat besef dringt pas goed tot ons door als we 70, 80 jaar oud zijn. Als we jong zijn houdt ons dat bijna nooit bezig. Het leven ligt immers vóór ons; we staan midden in het gewone leven van elke dag. Weliswaar zijn er ook jonge mensen die sterven, meestal is het dan door een hartstilstand of ongeluk, maar het overgrote deel leeft gewoon het leven van elke dag.

 

Eeuwig leven

Dat christenen geloven dat het leven altijd en onder alle omstandigheden vóór hen ligt, zoals wij al opmerkten, vindt zijn oorsprong in de vaste overtuiging dat het nieuwe leven wat een christen in zich heeft, voor eeuwig blijft bestaan. Een christen gelooft niet dat het leven bij de dood uit is maar in volle heerlijkheid verder gaat!

Hoe en op welke wijze kunnen wij met ons huidige denkvermogen nog niet bevatten, maar dat het een vaststaande zekerheid is, staat als een paal boven water. Paulus formuleerde het in zijn tijd op de volgende wijze, waarbij hij de profeet Jesaja citeerde: “Wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie hem liefheeft” (1 Kor. 2:9; Jes. 64:4).

Wat een onvoorstelbaar heerlijk vooruitzicht is dat voor iedere waarachtige gelovige. En dan verstaan onder een ‘waarachtige gelovige’ ieder die in God gelooft, zoals deze zich openbaarde in Jezus zijn Zoon.

In Johannes 3 vers 16 kunnen we lezen: “Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”. Wat een heerlijkheid en zekerheid dat te geloven. Het echte leven ligt vóór ons en blijft tot in eeuwigheid bestaan!

 

TO THE POINT (7)

 

Citaten uit boeken, bladen en brochures

 

Jezus toont het ware Godsbeeld

“Een mens kan zo bang zijn in de doolhof van dit bestaan en hij vindt nergens iets wat bij hem past. Alleen maar het juk van de angst, de tang van het godsbeeld, de klem van de engte: het is niet voor jou en God staat klaar om je te bestraffen. Een juk dat niet past. Dat doet de boze altijd: de mens een juk opleggen dat hem niet past. Immers, hij kent de mens niet; hij is ook nooit mens geweest en de weg naar de woning van het licht is hem onbekend.

Hoevelen leven niet in angst voor God? Het onheil komt immers van Hem en dit beeld is een juk dat niemand past. Een godsbeeld dat enkel en alleen gemaakt is om de mens bij God vandaan te houden. En dan komt Jezus met een juk dat je past: het ware beeld van de Vader in het licht”.

(Klaas Goverts in Deel III van de brchurereeks  ‘Gedachten over het boek Job’. De brochures zijn geheel uitverkocht).

 

Eerst in eigen gemeente

“Ken je een gemeente die een thuis is, een warm nest dat veiligheid biedt en waarbinnen jij ook mag functioneren tot opbouw? Of ben je dan wel geen varken, maar geestelijk in feite een zwerfkat? (Van de ene praisekick naar het volgende conferentiefestijn, terwijl je mogelijk een taak in de plaatselijke gemeente of het simpele dienen thuis er maar een beetje bij laat hangen). Laat je christelijke leven thuis en in je eigen gemeente maar eerst tevoorschijn komen. Dan valt er daarnaast op zijn tijd ook nog weleens te genieten in groter verband”.

(Jildert de Boer in zijn vorig jaar verschenen boek ‘Pure toewijding aan Jezus Christus”).

 

De   lente is in ‘t land…

“De tijd van het prille groen en de dartelende lammetjes in de wei zit er weer aan te komen. Daar kan een mens weer van genieten, op een andere manier dan van de ijspret op bevroren meren en rivieren, maar toch! Het één is niet belangrijker dan het ander, en een mens mag overal plezier in hebben.

We genieten van de mensen om ons heen en van alles wat de hemel en de aarde ons voor vreugdevols heeft te bieden. Wie oog voor het schoons van boven en van beneden heeft, is alleen dáárdoor al van Godswege gezegend”.

(Cees Maliepaard   in ‘Open Venster’, het gemeenteblad van de Volle-evangeliegemeente ‘Open Venster’ te Groningen).

 

 

 

Veiligheid voor alles!

 

(Column nr. 60)

 

door Cees Maliepaard

 

Gedurende de wintermaanden op winterbanden rijden, verhoogt dit de veiligheid? Ja en nee! Wie bij temperaturen van zeven graden Celsius of lager met winterbanden om net zo rijdt alsof het zomerbanden waren, rijdt inderdaad veiliger. Maar wie bij zichzelf denkt: ik heb winterbanden, dus nu kan ik wat méér doen… die is met veiliger banden toch een groter gevaar op de weg geworden.

Zo kan men zich ook afvragen of het zich als geestelijk mens gedragen Gode welgevallig is. Ook daar kun je van stellen: ja en nee! Elk zogeheten geestelijk mens dat zich net zo eenzijdig op het geestelijke richt als anderen dat met het natuurlijke doen, is een gevaar op de aldus versmalde levensweg geworden. We zijn immers mensen – geen geesten of zo.

Wie het geestelijk leven naar verhouding teveel aandacht geeft, wordt gegarandeerd een gevaar voor zijn medemensen. Want hoe zullen we de liefde van onze hemelse Vader ooit naar de mensen toe kunnen brengen als we de van God gegeven natuurlijke mogelijkhedenbij voorbaat uitsluiten? Laat de mensen maar ervaren hoe God is, door ze ALS MENSEN VAN VLEES EN BLOED in de gezindheid van de Christus te benaderen.

 

                                                                    Dit is je dag!

 

Hoe donker en koud ook,

de nácht is geweest...

Hoe angstaanjagend  

de toekomst kan lijken…

Tóch zegt de Heer:

“Wees niet bevreesd,

want met vreugde mag je kijken

naar de ochtend die zal glóren,

de frisse dauw die zacht bedekt

en alles tot nieuw léven wekt.

Een nieuwe dag… is er geboren!

 

Dít is je dag om weer te kiezen,

een dag dat God weer spreekt   tot jou:

“Mijn mensenkind, weet je,

dat ik zielsveel van je hou?

Na elke nacht komt er een dag

dat je met Mij léven mag!

Ik wil niets liever, kom bij Mij,

met je verdriet en al je angsten,

je zorgen voor de toekomst

want Ík... maak je daarvan vrij.

Dít is je dag, om te kiezen voor Mij!”

Hanny Laurits

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geen verborgen aangelegenheid

 

 

In de tijd waarin we nu leven gaan de normen en waarden van velen zienderogen achteruit. Velen hebben zich er maar bij neergelegd met de gedachte: ‘Het hoort nu eenmaal bij deze tijd, daar kun je toch niets aan veranderen’. Om op de laatste opmerking in te haken stellen wij de tegenvraag: ‘Is dat zo? En moeten wij als christenen maar verder bij de pakken neerzitten en ook denken dat er toch niets aan valt te doen?’

Wij geloven dat we als christenen wel terdege een taak hebben juist in dit opzicht. Voorop staat natuurlijk dat wij geroepen zijn een levend getuige van onze Heer en Heiland te zijn. Dat geldt altijd en onder alle omstandigheden. Wie een nieuwe schepping in Christus is, weet dat dit geen verborgen aangelegenheid is, maar dit tot openbaring behoort te komen in het gewone leven van elke dag. Er is in vele landen nog geen enkele vorm van geloofsvervolging. Laten we daarom deze vrijheid benutten om er op positieve wijze invulling aan te geven. Want hoe meer ons nieuwe schepping zijn tot openbaring wordt gebracht, hoe meer wij ook gaan ervaren hoe anderen daar respect voor hebben, ook al zullen zij dat meestal niet toegeven. En soms ons ook bespotten en tegenspreken. ‘t Mooiste is natuurlijk als soms toch anderen zo worden aangesproken dat ook zij  de beslissing gaan nemen om Christus te gaan volgen. Dat begint natuurlijk door Jezus aan te nemen als Verlosser en Zaligmaker.

 

Het licht der wereld

Om nog even over de openbaring van het feit dat we werkelijk christen zijn terug te komen, denken we daarbij ook aan de bekende   woorden van Jezus: “Jullie zijn het licht der wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in het huis is. Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat zij jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel” (Mat. 5:14-16).

De eerste verkondigers van het evangelie na Pinksteren brachten dit zoveel mogelijk in praktijk door de pas-gelovigen hiermee op te voeden met onderwijs en aanbevelingen. Wij die nu leven, hebben dezelfde opdracht. Daarom is het onze taak hieraan invulling te geven door de woorden die wij spreken en het leven dat wij openbaren. Bid de Heer dat hij u dagelijks kracht, inspiratie en wijsheid zal geven omdat op de juiste wijze te doen.

 

God is enkel licht

 

 

“En dit is de verkondiging, die wij van Hem gehoord hebben en u verkondigen: God is enkel licht en in Hem is in het geheel geen duisternis” (1 Joh.1:5, vert. NBG).

 

In de geestelijke wereld wordt alles bepaald door zijn oorsprong. Zeg mij waar gij vandaan komt en ik zal u zeggen wie ge zijt. Jezus kon verklaren: Ik weet vanwaar Ik kom. Als mens kende Hij zijn oorsprong. Juist daardoor werd Hij ook voortdurend aangevallen: U bent de zoon van de timmerman, kan uit Nazareth iets goeds komen? Ze dachten dat ze op de hoogte waren van zijn oorsprong.
Maar Jezus was thuis in de geestelijke wereld: Hij kende de weg naar de woning van het licht en telkens was Hij daarmee bezig, een mens bij de hand te nemen en hem naar de woning van het licht brengen: Kom maar, is het donker om je heen, zie je nergens een begaanbaar pad, ben je vergeten hoe het was als de zon eens scheen, kon je alleen nog denken aan een God die jou verstoten had?

 

De woning van het licht

Kom maar, Ik breng je bij de Vader, die zo heel, heel anders is dan je altijd dacht. Ik neem je mee naar Hem die woont in de woning van het licht en je staat daar diep verbaasd, ademloos verwonderd, want dit had je nooit gedacht: is zo mijn God? Is dit mijn Vader?

Je dacht: je kon maar beter buiten blijven, afstand houden, want als je bij God zou komen, dan zou daar zijn duisternis en angst. Maar Jezus, de mens van het licht, legde zijn hand op je denken en je weerstand verdween en je vrees genas. Toen was je bij de Vader en daar zag je helemaal geen donkerheid, geen dreiging en geen straf.

En toen mocht je wonen in de woning van het licht en daar was een God die zei: wat er ook is geweest, Ik benader jou met licht, met enkel licht, met licht dat geneest. Van Mij heb je niets te duchten; als Ik tot jou kom, dan kom Ik met heelheid en heerlijkheid, want zo ben Ik en anders heb Ik niet in huis.

 

(Oorspronkelijk gepubliceerd in Deel III van de brochurereeks ‘Gedachten over het boek Job’ van Klaas Goverts. De brochures zijn geheel uitverkocht).

 

 

 

 

En tóch… is God erbij!

 

 

 

 

 

 

 

Welke bijbelvertaling is de beste?

 

 

ANTWOORD (26) – Er zijn talrijke Nederlandse vertalingen. De meest gangbare van   de laatste jaren is de Nieuwe Bijbelvertaling. Dit is een gezamenlijke uitgave van het Nederlands Bijbel Genootschap en de Katholieke Bijbelstichting (afgekort NBV). Andere bekende en nog volop in gebruik zijnde vertalingen zijn die van het Nederlands Bijbel Genootschap (NBG) en de Statenvertaling (SV).

Van de verschillende andere vertalingen (soms alleen het Nieuwe Testament) noemen wij de Lutherse vertaling, en de Leidse vertaling. Ook hebben verschillende bijbelwetenschappers zelf de Bijbel geheel of gedeeltelijk vertaalt en uitgegeven onder eigen naam, zoals Petrus Canisius en prof. Brouwer.

Tot deze categorie kunnen wij ook de zogenaamde Naardense Bijbel rekenen. De volledige tekst van de Bijbel werd in de loop der jaren vanuit de grondtekst vertaald en samengesteld door de thans 68-jarige Ds Pieter Oussoren, die onder andere Evangelisch Luthers predikant was. Hij werkte 32 jaar aan deze eigen vertaling die in 2004 tegelijk met de Nieuwe Bijbel Vertaling verscheen.

Naast deze vertalingen zijn er nog verschillende eigen interpretaties, dus geen ‘officiële’ vertalingen van de Bijbel, zoals Het Boek en de zogenaamde kinderbijbels.

 

Waar gaat het om?

Belangrijk bij het lezen en bestuderen van de Bijbel is dat wij uitgaan van de stelling: wat is de betekenis van datgene wat we lezen voor onze praktische geloofsbeleving in het gewone leven van elke dag. Lees daarom zoveel mogelijk elke dag een gedeelte uit de Bijbel. Overdenk het onder inspiratie van Gods Geest die ons de betekenis duidelijk wil maken.

Dat is wat Jezus van ons verlangt. Denk aan de woorden die Jezus destijds sprak tot de Farizeeën en Schriftgeleerden waarmee hij te maken had: “U bestudeert de Schriften en u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Welnu, de Schriften getuigen over mij, maar bij mij wilt u niet komen om leven te ontvangen” (Joh. 5:39-40). Het gaat niet in de eerste plaats om theoretische kennis van de Bijbel, maar om de praktische beleving daarvan!

Nog een opmerking tot slot. Soms kan men de betekenis van een in eerste instantie moeilijke tekst of gedeelte van wat we in de Bijbel lezen, ontdekken door verschillende vertalingen met elkaar te gaan vergelijken. Dan ontstaat vaak duidelijkheid en gaan we verstaan waarom het gaat.                

 

Wat wij van de zonnebloem

 

 

Van de zonnebloem is bekend dat zodra hij in bloei staat, de bloem met de zon meedraait. Als ‘s ochtends de zon in het oosten opkomt is de bloem op het oosten gericht. In de loop   van de dag, als de zon via het zuiden naar het westen gaat, draait de bloem met de zon mee. Hij blijft zodoende de hele dag het volle zonlicht ontvangen.

Een prachtig voorbeeld voor iedere oprecht levende christen. Want zoals de zonnebloem gericht blijft op de zon, zo behoort een christen zijn ogen gericht te houden op Christus. In Hebreeën 12 vers 2 wordt het zo onder woorden gebracht: “Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof…”

We kunnen opmerken: ja, dat is een oproep, terwijl het bij de zonnebloem ‘automatisch’ gaat. Maar dan mogen we ons realiseren dat, als wij oprecht met de Heer leven en we laten ons leiden door zijn Geest, het bij ons ook hoe langer hoe meer een vanzelfsprekendheid wordt. Niet in de vorm van een traditie ‘omdat het altijd zo geweest is’, maar omdat het een levende realiteit in ons leven is geworden.

En om nog even op de zonnebloem terug te komen: laten we ook niet over het hoofd zien dat de zonnebloem als plant geworteld is in de grond. Van daaruit neemt hij zijn voeding tot zich, anders zou hij niet kunnen opgroeien als een gezonde plant die uiteindelijk tot volle bloei komt.

Zo is het ook voor ons noodzakelijk dat we als christen opgroeien via gezonde voeding die we ontvangen door Gods Woord en Geest. Dan zal ons leven tot volle openbaring komen en zijn we een levend getuige van God en zijn zoon Jezus.

 

 

Liefde, troost en wijsheid

 

 

 

 

 

 

TO THE POINT (6)

 

Gefeliciteerd!

“Feliciteren betekent ‘gelukkig maken’. Het komt van het grondwoord FELIX dat in de eerste plaats ‘vruchtbaar’ of ‘wat geluk brengt’ betekent. Er staat: “Wie in Mij blijft draagt veel vrucht”. Dan worden er veel gelukkig: de drager, de eter en de planter. Van harte gefeliciteerd!”

(Duurt Sikkens in ‘Prisma’).

 

Inspiratiebron

“Mijn inspiratiebron is Christus en Zijn evangelie en niet Google. Ik kijk er ook wel eens op, hoor. Ik wil ook wel iets weten, maar het is niet mijn inspiratiebron”

(Wim Eijk, de aartsbisschop die tot kardinaal werd benoemd, in een geprek met Hans Kuitert).

 

Bijstand

“Want des Heren ogen gaan over de gehele aarde, om krachtig bij te staan hen, wier hart volkomen naar Hem uitgaat”

(2 Kron. 16:9, vert. NBG).

 

Ontdekking

“Ik ben een christen en probeer als christen te leven. Al vele jaren geleden heb ik ontdekt dat dit laatste alleen mogelijk is door de dagelijkse vervulling met Gods Geest. Daarom begin ik zoveel mogelijk iedere dag met te bidden: “Heer, wilt U mij vandaag vol maken van uw Geest en ik dank u dat U dat doet”.

(Gert-Jan  Doornink).

 

Betrouwbaar?

“Zeer veel mensen zijn dol op elektronische systemen, omdat deze sneller en goedkoper zijn dan handkracht. De vraag is of het ook betrouwbaar is. Dat is lang niet altijd het geval. Zeker indien men een systeem zo programmeert, dat een computer zelf beslissingen kan nemen. Dat is namelijk één stap te ver”

(Prof. dr. Bob Smalhout in De Telegraaf. Lees ook Tijdspiegel nr. 27: ‘Kan een chip het menselijk brein vervangen?’).

 

De ‘onderscheiding’ van

 

 

Toen koningin Beatrix, samen met prins Willem Alexander en prinses Maxima, in het begin van dit jaar een bezoek brachten aan Oman en de Verenigde Arabische Emiraten, ontstond er in Nederland nogal enige commotie vanwege het feit dat de koningin en prinses bij het bezoeken van een moskee een hoofddoek op hadden. ‘Dat hadden ze nooit moeten doen’, werd er opgemerkt, met de gedachte dat ze daarmee een knieval voor een godsdienst (in dit geval de Islam) hadden gemaakt die zij zelf niet aanhingen. Wie daar even over nadenkt weet dat men daarmee heus niet de eigen godsdienst verloochent. Dan zou men geen enkel land kunnen bezoeken waar het Christendom niet de hoofdgodsdienst is.

Veel minder aandacht kreeg het feit dat de vorstin en de sultan elkaar hoge onderscheidingen gaven. Ook dat hoort bij het ceremonieel van koninklijke bezoeken. Het roept natuurlijk wel de vraag op hoeveel een koninklijke onderscheiding waard is. In Nederland worden jaarlijks ook talrijke onderscheidingen uitgereikt, bijvoorbeeld als men 25 jaar of langer bij een bedrijf heeft gewerkt of anderszijds iets bijzonders heeft gedaan. En hoe verder het men in de maatschappij geschopt heeft, hoe hoger de onderscheiding vaak is die men ontvangt.

 

Niet ‘t belangrijkste

Velen ontvangen in hun leven geen enkele onderscheiding of blijk van waardering, hoewel zij vaak ook veel positiefs gedaan hebben. Ik denk dat men er zich ook niet al te druk om hoeft te maken. Dat is namelijk niet het belangrijkste. Voor een christen geldt primair dat we getrouw zijn in ons geloofsleven en ons niet zullen schamen dat we christen zijn. Door woord en daad brengen wij tot openbaring dat het nieuwe leven van Christus in ons is.

We weten dat het aardse leven voorbij gaat en de eeuwigheid wacht. En natuurlijk proberen we in ons aardse bestaan zo goed mogelijk te functioneren. Maar ons werkelijk uitzicht is gericht op de ‘hemelse onderscheiding’, die zoals Jezus, Gods Zoon, zo prachtig onder woorden brengt in de gelijkenis van de talenten (Mat. 25:14-30).

Daar kunnen we lezen dat wij onze talenten in dienst behoren te stellen van de levende Heer die wij dienen. En of het er nu veel of weinig zijn is niet belangrijk, als we ze maar in dienst stellen van de Koning die wij dienen. Dan zal uiteindelijk ook tot ons gezegd worden: “Wél gedaan, gij goede en getrouwe slaaf, over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u stellen; ga in tot het feest van uw heer”! (vs. 21,23, vert. NBG).                

 

 

                  Het samen zijn…      

 

Heer, uw liefde is zó ongekend

 U laat mij zien, hoe groot U bent.

Want, als ik soms onzeker ben

en er is verdriet…

en ik het even niet meer weet,

 weet ik, dat U het ziet!

U ziet mijn hart, mijn ‘ja’ voor U,

ik zie uw liefde in mijn leven.

 Heer, dat samenzijn van U en mij,

dat wil ik élke dag beleven!

 

En zélfs wanneer het donker wordt,

 overnacht ik dicht bij U.

Uw diepbeminde hart voor mij

trekt mij uit zoveel vragen.

U tilt mij boven álles uit,

U wilt mij steeds weer dragen!

Heer, als U en ik zo samenzijn,

vertrouwd, zo hecht verbonden,

merk ik dat elk geluid verstomd,

 U heelt mijn diepste wonden.

 

In die verbondenheid met U,

mag ik uw heilsgeheimen horen.

U maakt ze mij bekend

en spreekt tot mij, als nooit tevoren!

    U maakt mij deelgenoot

van uw liefde en uw leven.

Met heel mijn wezen wil ik danken,

 dat U mij zóveel heeft gegeven!

Heer, die stille, innerlijke omgang met U,

die wil ik… continu!

 

Hanny Laurita